PatalaSANLAHI 2013 Winning Essay (Filipino)
Kung Ito’s Totoo Ngang Sa Atin…
Ni Bren Justin
Fajardo
Isa sa mga mahahalagang salik upang
matawag na bansa ang isang bansa ay dapat itong magkaroon ng teritoryo; sa
lupa, karagatan, at himpapawid. Ang teritoryo ay magsisilbing pundasyon para
gawin ng pamahalaan ang kanyang mga magandang adhikain. Ang pagkakaroon ng
teritoryo ay isang pagkakaroon ng katiwasayan. Maidadagdag pa rito na dapat
respetuhin ng mga iba pang bansa ang pagkakaroon ng teritoryo ng isang bansa.
Ano nga
ba ang nangyari sa Sabah?
Nagkaroon
ng alitan pagitan sa mangilang-ngilang pamilyang Pilipino at pamilyang Malay.
Ito ay umabot sa puntong ang sultan ng Sulu ay naghihimutok sa galik nang
malamang ang ilan sa kanyang tao ay pinaslang ng mga Malay para lamang sa
katiting na lupa. Bairlan doon. Patayan diyan. Mula sa mga unang araw ng Standoff hanggang sa puntong ang aking
tinta’y umaabot sa kuwit na makikita sa dulo nito, ang tensiyon ay tumitindi at
umaabot sa pandaigdigang level. Nagpadala na ng kanilang mga pwersang military
ng dalawang bansa sa mga hangganang hindi mapayapa ng Sabah.
Ang
Sabah ay nasa isla ng Borneo, ang ikatlong pinakamalaking isla sa mundo. Ito ay
madalas makikita sa mapa ng Pilipinas sa gawing baba nito. Sa sobrang lapit ng
Sabah sa Pilipinas, ang mga Tausug ng Sulu ay kayang kaya pumunta roon sa
pamamagitan ng kanilang Vinta. Ang Sabah ay nagtataglay ng mga langis na
nagagamit nang lubusan ngayon ng bansang Brunei.
Aha!
Ang
wika ng mga matatanda, “Kung ito man ay may halaga, tiyak may mawawalan at may
mabibigyan.” Ito bang lahat ay konektado sa paglinang sa langis? Kaya’t may mga
natatamaan ng palakol ni kamatayan ay dahil sa itim na likidong nagmula sa mga
patay na hayop at halaman?Mababaw…
Sa
kasaysayang ng bansa, ang Sabah ay parte ng isang sultanato sa Sulu maraming
taon nang nakararaan. Di naglaon, ito’y ipinaupa ng isang sultan sa maliit na
bilang ng mga Malay. Hindi na ito naibalik sa atin. Sa tala pa ng dating
Pangulong Ferdinand E. Marcos, nagkaroon siya ng pagpupulong kasama ng
president ng Malaysia kung kanino ba talaga ang Sabah. Napatunayan dawn g mga
Malay na ibinenta sa kanila at hindi ipinaupa ang Sabah sa kanila. Tapos na ang
kaso.
Ang
pagkakakilanlan ng Sabah ay nakukuwestuyon muli. Ang standoff sa pagitan ng Malaysia at Pilipinas ay nagkakainitan.
Dapat bang makibahagi ang gobyerno ng Pilipinas sa gobyerno ng Malaysia
pagdating sa usapang pagmamay-ari ng Sabah?
Kung
ito’y totoo ngang sa atin, oo naman! Responsibilidad ng gobyerno ang
protektahan ang nasasaklaw nitong teritoryo at pangalagaan ang atiwasayan ng
mga tao nito. Hindi dapat magpapatulak-tulak lang ang bansa sa puwersa ng mga
Malay. Itanim nito ang kanyang mga paa sa lupang ipinaglaban nina Lapu-lapu
hanggang Macario Sakay mula sa mga banyagang nangangahas kunin ito sa atin. Ang
pagtatanggol ng pamahalaan ay pagtatanggol na rin sa kanyang mga nasasakupan.
Ang katatagan ng loob ng mga opisyales ay masusubukan. Ito ay isa sa mga
dahilan kung bakit atin sila’y niluklok sa kani-kanilang puwesto – ipagtanggol
ang mga teritoryo ng bansa.
Kasaysayan.
Ang Sabahy ay totoo ngang sa atin. Base na rin ito sa pinasa-pasang tradisyong
oral na nanggaling pa sa mga ninuno sa atin. Ang mga tao roon at mga tao ng
kalakhang bansa ay magkahawig sa anyong pisikal at lengguwahe. Hindi rin naman
ipagtatanggol ng mga matatapang nating Tausug kung wala naman sila sa lugar.
Sabin a rin sa isang nakapanayam ni Jessica Soho, ang mga Tausug ay nabansagang
matatapang dahil ipinaglaban nila ang totoo ngang sa kanila kaya’t ang
nasasakop ng dating Sulu at ng Sulu ngayon ay iisa. Nataboy ng mga Tausug ang
mga mananakop na gusting kumuha ng kanilang lupa – kabilang na dito ang Sabah.
Kayamanan.
Ang Sabah ay nahimlay sa mayamang isla ng Borneo. Ang Borneo naman ay
nahihimlay sa balat ng mundo kung saan may petrolyo. Ito ang rason kung bakit
mayaman na ang Brunei. Ang pagkakaangkin ng mga langis dito ay mangangahulugang
mahalang yaman sa sinumang makakakuha ng kapit dito.
Katatagan.
Ang pagsubok sa pag-aangkin ng isang teritoryo ay isa ring tanglaw kung anong
meron ang mga lider n gating bansa. Ang kaguluhan sa Sabah ay matatapos sa
diplomatikong pamamaraan. Walang bomba, baril, patayan ang kinakailangan upang
masugpo ito. Ang kailangan ay isang masinsinang usapan. Ilatag lahat ang
gusting maibahagi. Walang matigas na tinapay sa mainit na kape.
Kung
sariwa pa sa isipan natin, ang standoff
sa Sabah ay maipagkukumpara sa standoff
sa Scarborough Shoal. Ang idinidiin ng Tsina ay ang kasaysayan nila sa
Scarborough Shoal. Pinupunta naman sa ilaw ng Pilipinas ang Economic Exclusive
Zone, distansya ng Scarborough Shoal sa dalawang bansa at ang unti-unting
pang-angkin ng Tsina sa isla ng Panatag Shoal. Pagiging walang bahod ng
pagpapabor, ang Scarborough Shoal ay totoo ngang sa akin, sa iyo at sa lahat ng
Pilipino. Upang makalimutan na ang alitan sa pagitan ng dalawang bansa,
pakikipag-usap nang masinsinan ang kailangan. Ang standoff sa Scarborough Shoal at sa Sabah ay may pagkakatulad.
Hindi dapat makibahagi ang gobyerno ng Pilipinas sa Tsina at Malaysia. Ito’y
ngang totoo sa atin.
Upang
masiguro ang inilahad ko sa huling dalawang pangungusap na aking sinulat, ang
kailangan ng gobyerno ay isang matatag na puwersang military, tumataas na
ekonomiya at mga kompetetibong lider. Ito ay dahil ang mga nabanggit ay mga
salik upang hindi na magkaroon ng pagbubuwis ng buhay kapag may pangyayaring
tulad nito. Isa pa, upang magkaroon ng supremong awtoridad sa mga nasasakupan
nito. Ang mga sangkap na ito ay makakagawa ng isang langis–politikal na
magpapaandar sa biyahe ng bawat Pilipino patungo sa tuwid na daan at maunlad at
matiwasay na kainabukasan.
Kung
meron mang ibabahagi ang gobyerno sa Malaysia at karatig-bansa, ito ay ang
pagkakaroon ng rebolusyon sa tuwing magkakaroon ng problema. Ang aking
tinutukoy na robolusyon ay hindi yaong katawan, dugo at kaluluwa ang kapalit
matapos ang alitan. Ito ay ang rebolusyon kung saan ipinadarama nito sa iba
kung ano ang lakas ng puwedeng taglayin ng malaking bilang ng tao na mayroong
iisang panata at adhikain. Ang lakas nito ay higit pa sa lakas na mayroon ang
mga gamit-pandigma. Ang rebolusyon na binubuo ng panata at magandang adhikain
ay isang rebolusyong hindi mapagkailan ma’y malilimutan. Ang rebolusyon na
gagawin ng gobyerno at sambayanang Pilipino ay isang hakbang tungo sa
kalangitang maliwanag sa ating lahat at sa mga sinag ng araw na kikiliti sa
ating balat matapos isagawang konkreto ang kung ano ang nasa isipang nalilikha.
Ang gobyerno ay nasa tamang proseso ng pagtanaw ng pag-aangkin nito sa Sabahy
at sa kung ano pa mang tipak ng lupa mayroon ang Perlas ng Silanganan. Ang
tinta ng aking panulat na bolpen a tinapos na ang pagganap nito sa ating
lipunan – ang hindi pakikibahagi ng gobyerno sa Sabah na totoo ngang sa atin.
No comments:
Post a Comment